Nut en noodzaak van de gemeente

May 4, 2010

 

Nut en noodzaak van de gemeente 

 

Het is een voorrecht om tot een gemeente te behoren, een groot voorrecht zelfs. Omdat misschien niet iedereen hier voldoende van overtuigd is, willen wij ons deze keer hier eens mee bezighouden. De gemeente is nuttig, maar is deze nu ook beslist noodzakelijk voor mensen die God willen dienen? Nog sterker gezegd: moet je nu persé een gemeente bezoeken om God te kunnen dienen? Je kunt dat toch ook wel in je eigen huis doen, het gaat toch om je persoonlijke verhouding tot God? 

 

 

Geestelijk geboren en dan?

 

We zullen bij het begin beginnen. Stel, iemand komt tot de overtuiging dat hij zich tot God bekeren moet. Hij is tot het besef gekomen dat hij al te lang de wil van het vlees. Welnu, deze persoon komt dus tot bekering, aanvaardt Jezus Christus als de verzoener van zijn zondeschuld. Deze gelovige komt hierdoor in het reine met God; hij (of zij) wordt een rechtvaardige door het geloof in Jezus Christus (Romeinen 5:1). De schuld is betaald; een nieuw leven ligt nu voor hem open. Hij krijgt de beloften van God dat Hij alle dingen nieuw zal maken. Tot zover is het allemaal mooi en goed, maar hoe gaat het nu verder? Zo'n nieuwe gelovige zal waarschijnlijk kontakt hebben gehad met iemand die hem op de dingen van het geloof heeft gewezen. Het ligt voor de hand dat deze de pasbekeerde zal uitnodigen om eens met hem mee te gaan naar de samenkomst waar hij zelf al jaren in het geloof opgebouwd wordt. 

 

Hier komt de eerste blokkade op de nieuwe weg. Moet dat nou beslist, waarom moet je gaan zitten tussen allemaal mensen die je niet kent? Je bent toch niet gaan geloven om die mensen maar om God te dienen. Ja, zo wordt er nogal eens geredeneerd.

 

 

Uitzonderingen

 

Laten we dit vooropstellen: als iemand (bijvoorbeeld in het buitenland) niet in staat is om een samenkomst te bezoeken waar God in waarheid gediend wordt, betekent dit niet dat zijn geloof dan gedoemd is om schipbreuk te lijden. De Heer kan zo iemand rechtstreeks versterken en bemoedigen door zijn woord en Geest. Bovendien komt daar tegenwoordig de mogelijkheid bij die de techniek ons schenkt, waardoor men de mogelijkheid heeft om het woord te horen.

 

 

Waarom samenkomen?

 

Er wordt op dit terrein evenwel vaak een denkfout gemaakt. Namelijk deze: dat de gemeentelijke samenkomst alleen maar een dienst is waar je gaat zitten om te luisteren naar de evangelieboodschap. Dus: een bijeenkomst waar je passief blijft zitten om allerlei opbouwende woorden over je heen te laten gaan. Dit is een misvatting, en niet zo'n kleine ook. Dat mag dan misschien het geval zijn in allerlei kerkdiensten, een evangeliesamenkomst beoogt toch anders te zijn. Er is daar veel meer aan de hand. Er wordt daar gezongen tot lof van de Heer, er wordt aanbeden en lof geprezen tot eer en verheerlijking van God. Het is dus niet alleen een kwestie van ontvangen, maar ook van geven. De Heer ontvangt er de lof en de eer die Hem toekomt. En Hij spreekt tot zijn volk door middel van prediking en profetie. Bovendien bevestigt de Heer in de samenkomsten zijn Woord, door daar wonderen van bevrijding en genezing te verrichten. In de samenkomst is heel de gemeente geestelijk aktief wanneer de broeders en zusters zich ervan bewust zijn dat zij ook daar medearbeiders van God zijn. De gemeentelijke bijeenkomst is een 'gemeenschap der heiligen'. En dat is iets wat je nooit mag verwaarlozen, zo lang je in staat bent om daaraan deel te nemen. 

 

 

Familie

 

In de gemeente noemen we elkaar 'broeder en zuster'. Dat wil zeggen, we  beschouwen elkaar als leden van een groot gezin. God is daar onze hemelse Vader, terwijl Jezus onze 'oudste broeder' is. In dit gezin hangen de leden niet als los zand aan elkaar, maar zijn levend met elkaar en met de Heer verbonden. We hebben erop toe te zien dat deze band niet slapper, doch veeleer hechter gaat worden. 

 

 

Gods werkplaats

 

God vormt zich een gemeente uit alle volken en uit alle rassen. Maar dat niet alleen, God vormt ook de gemeente zelf, zodat deze steeds meer zijn goddelijk doel gaat bereiken: een gemeente zonder vlek of rimpel. En dit gebeurt niet alleen door naar de boodschap te luisteren die verkondigd wordt, maar ook door dat woord met elkaar in praktijk te brengen. Daarom zijn ook de bijbelstudies en bidstonden zo belangrijk. Deze kleinere samenkomsten die door de week in verschillende plaatsen worden gehouden, kunnen beschouwd worden als 'werkplaatsen van de Heilige Geest'. Hier kunnen we elkaar bemoedigen en versterken, ook na afloop ervan in de gesprekken die we dan nog met sommigen kunnen hebben. Zo houd je elkander in het oog en 'vuur je elkander aan tot liefde en tot goede werken'. 

 

 

Geestelijk sterk worden

 

Onbegrijpelijk is het daarom dat sommige gemeenteleden denken dat zij de onderlinge bijeenkomst zonder bezwaar kunnen verzuimen of er alleen aan kunnen deelnemen wanneer zij toch niets anders te doen hebben. Slordigheid in dit opzicht heeft altijd funeste gevolgen voor het geestelijk leven; je verzwakt erdoor. Terwijl juist deze tijd schreeuwt om krachtige geestelijke persoonlijkheden. En dit word je nooit door passief te blijven en je afzijdig te houden van de gemeentelijke aktiviteiten. 

 

 

Gevaar van isolement

 

Als wij deze dingen overdenken, trekken wij de volgende conc1usie: de gemeente is niet alleen nuttig, maar zonder meer noodzakelijk. Wie dit nog niet onderkent, geeft blijk van weinig geestelijk leven. En juist zo iemand heeft meer dan wie ook versterking nodig. Een versterking die hij uitgerekend in de gemeente ontvangt. Wie niet deelneemt aan het gemeentelijk leven zit in het isolement. En dat is een situatie waar de duivel bijzonder aktief is. Het is te vergelijken met de positie van een schaap dat door de wolf uit de kudde wordt verdreven. Wanneer het dier eenmaal buiten de beschutting van de kudde is gekomen kan de wolf zijn slag slaan. . . 

 

 

Bouwstenen of zwerfstenen?

 

Christenen kunnen niet alleen staan; zij hebben medegelovigen nodig. Bij monde van de apostel Petrus zegt God: 'Laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis. . .' (1 Petrus 2:5). Wij zullen levende stenen' moeten zijn, die zich laten invoegen in het huis van God, de gemeente. Levende stenen, en geen zwerfstenen. ..! Ook deze zijn er, mensen die van de ene groep naar de andere trekken, die zich overal thuis voelen. Zwervers zonder vaste verblijfplaats zijn ze. De Heer wil het zo niet. Wij zullen ergens toe moeten behoren; wij zullen een domicilie moeten kiezen. Een waarachtig gelovige dient te kunnen belijden dat hij 

 

a. behoort tot de gemeente van Jezus Christus, 

b. dat hij een meelevend lid is van een plaatselijke gemeente, waar hij zelf opgebouwd wordt in het geloof en waar hij met zijn medegelovigen God kan eren en dienen. 

 

Zo wil de Heer het en zo hebben we het ook zelf nodig, willen wij geestelijk groeien en niet halverwege blijven steken. Erg genoeg is het wanneer je in een situatie verkeert waarin er in de verre omtrek geen goede gemeente te vinden is waar je je bij kunt aansluiten. In zo'n geval mag de betrokken gelovige echter een beroep doen op de Heer om hem extra genade te verlenen. En de Heer zal dat zeker doen.

 

Hoogmoed

 

Wanneer iemand denkt dat hij verder is op de geestelijke weg, zal hij dat waar moeten maken. En dat kan nooit door je te distantiëren van hen die 'zover nog  niet zijn'. Bovendien bergt een dergelijke houding een zekere mate van zelfverheffing in zich. Bad ook de Farizeeër niet: ‘Heer, ik dank u dat ik niet zo ben als die ander’? De Heer ziet het hart aan en wanneer Hij onderkent dat mensen Hem oprecht zoeken te dienen, zal Hij hen zeker verder inzicht geven. De Heer heeft geduld met ons. 

 

 

Tezamen met alle heiligen

 

Als kinderen van God hebben wij de Heer nodig, maar niet minder hebben wij elkaar nodig. De gemeente is een lichaam, leert ons de bijbel. Een lichaam dat uit leden bestaat, ieder op zich anders gevormd en met een andere functie, maar wel allemaal met elkaar een totaliteit vormend. Zodra je in Jezus Christus gaat geloven ga je tot dat lichaam behoren, je bent er een deel van.  Je maakt dan niet langer in je leven alleen de dienst uit, want je wilt nu immers God gaan dienen. God neemt je op in zijn gezin en geeft je medehuisgenoten (Efeze 2: 19). De leden van dat gezin hebben elkaar nodig; zij vullen elkaar aan. Zo groeien zij met elkander op tot 'een woonstede Gods in de Geest' (Efeze 2:22). 

 

 

Het lichaam onderscheiden

 

Wie zich onttrekt aan het gemeentelijke leven geeft daarmee te kennen dat hij het lichaam niet onderscheidt (of niet wil onderscheiden). Hij stelt zich buiten de door God bedoelde orde. Op zo'n leven kan nooit blijvend zegen rusten. God is een God van orde; Hij wil een compleet lichaam. Een lichaam waarin alle leden hun plaats innemen en functioneren. Zullen ook wij ons naar die goddelijke gedachte gaan richten en gehoorzamen aan het bijbelwoord, dat luidt: 'Wij moeten onze eigen bijeenkomst niet verzuimen, zoals sommigen dat gewoon Zijn, maar elkander aansporen, en dat des te meer, naarmate gij de dag ziet naderen' (Hebreeën 10:25). Dan zullen wij geestelijk groeien, bloeien en vrucht dragen! 

 

 

Moge God U allen rijkelijk zegenen!

Leo Maat

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Featured Posts

Herkenningspunten voor toverij

June 24, 2010

1/5
Please reload

Recent Posts

February 12, 2010

Please reload

Archive
Please reload

Search By Tags
Follow Us
  • Facebook Basic Square
  • YouTube Social  Icon